Barolo-wijngaarden in Piemonte: waarom de grond zo duur is geworden

In de heuvels tussen Barolo, Barbaresco en Monferrato wordt wijngrond behandeld als vastgoed van de hoogste klasse. Volgens Torino Cronaca kan een hectare in de menzione Cannubi of in een historisch cru van de Barolo 2 tot 3 miljoen euro kosten, en dat maakt het gebied tot het duurste landbouwdistrict van Italië.

Dat klinkt als een verhaal over geld, maar het begint bij de wijn zelf. Barolo en Barbaresco zijn DOCG-wijnen, de hoogste trede van de Italiaanse herkomstwetgeving, en beide worden gemaakt van de nebbiolo-druif. Het landschap rond Alba, Monforte en Monferrato staat sinds 2014 op de UNESCO-werelderfgoedlijst als Langhe-Roero en Monferrato. Wie hier een wijngaard bezit, bezit dus ook een stuk erkend cultuurlandschap.

Waar de prijs vandaan komt

Torino Cronaca gebruikt de term trophy asset, een bezit dat vooral prestige moet uitstralen en daarnaast waarde moet vasthouden. Het blad onderscheidt drie groepen die de markt bepalen. Eerst zijn er de lokale dynastieën zoals Ceretto, Gaja en de Marchesi di Barolo, families die van streekproducent uitgroeiden tot merk met een internationale naam.

Daarnaast noemt de krant de Turijnse industriële en financiële families. Zij kopen tenuta's en luxe resorts om hun vermogen te spreiden buiten de traditionele auto- en componentenindustrie. De derde groep zijn internationale kopers: investeringsfondsen en ex-managers uit de financiële sector van New York, Londen en Genève, en ook Zwitserse en Scandinavische magnaten. Volgens het artikel is een tenuta tussen Alba en Monforte voor hen wat een Picasso in de woonkamer is.

Ook bekende flessen spelen een rol in dat verhaal. De krant noemt Angela en Roberto Conterno, die volgens het blad de productie van de Monfortino hebben beschermd en de wijn hebben gemaakt tot een collectorsobject van duizenden euro per fles. De Monfortino is een Barolo riserva uit het huis Conterno.

Wat de cijfers wel en niet zeggen

De krant noemt ook een prijs van 200 euro per vierkante meter vigna. Een hectare is 10.000 vierkante meter, dus dat komt overeen met 2 miljoen euro per hectare, en met de bovengrens van 3 miljoen euro ongeveer 300 euro per vierkante meter. Voor een jonge wijnboer met een klein perceel is dat vrijwel onbereikbaar.

Het blad noemt geen concrete verkopen met datum, verkoper en koper. De bedragen zijn daarom indicaties uit één bron en geen vastgestelde marktprijzen. Die nuance is belangrijk voordat je de cijfers doorvertelt.

Wat dit voor jou betekent

Als wijnliefhebber verandert er weinig aan wat je in het glas krijgt. Een goede Barolo laat vaak rozen, teer en rood fruit zien en heeft stevige tannines die tijd nodig hebben. De prijs van een fles hangt echter niet alleen af van de druif, maar ook van de grond, de naam en de vraag van verzamelaars. Kijk daarom naar producent, jaargang en bewaarcondities, en niet alleen naar het etiket.

Wie wijn als belegging overweegt, moet nuchter blijven. Prijzen van wijngaarden en flessen kunnen dalen, verkopen kan tijd kosten en bij gewilde flessen komen vervalsingen voor. Dit is informatie en geen beleggingsadvies. Wie verder wil lezen over flessen op de verzamelaarsmarkt, vindt die in investeren in Italiaanse wijn: tien flessen voor de verzamelaarsmarkt.

Wil je eerst gewoon de wijnen van de regio proeven, begin dan bij de wijnrubriek, waar je meer leest over Italiaanse wijn en de achtergronden die daarbij horen.