Wat is het verschil tussen cider en perry?

Cider wordt gemaakt van appels en perry van peren, meestal speciale ciderappels en stoofperen die te wrang zijn om vers te eten. Beide dranken worden vergist tot een alcoholische drank met een frisse, licht wrange smaak.

Hoeveel sap moet er wettelijk in cider zitten?

In het Verenigd Koninkrijk mag een drank nu al 'cider' heten met slechts 35 procent fruitsap. In de Verenigde Staten geldt een minimum van 50 procent en Spanje verbiedt concentraat zelfs helemaal.

Waarom daalt het aantal boomgaarden in het Verenigd Koninkrijk?

Omdat industriële producenten met goedkoop concentraat en suikerwater kunnen concurreren, is er minder vraag naar vers geoogst fruit uit lokale boomgaarden. CAMRA vreest dat dit op termijn boomgaarden laat verdwijnen.

Is er in Nederland of België een minimum sapgehalte voor cider?

Nederland en België kennen geen specifieke wettelijke ondergrens voor het sapgehalte in cider, zoals het Verenigd Koninkrijk die nu wel heeft. Ambachtelijke makers in de Lage Landen werken doorgaans met 100 procent sap, maar dat is geen wettelijke verplichting.

Britse ciderclub eist minimaal 50 procent sap in cider en perry

Wat je een 'cider' noemt, mag in het Verenigd Koninkrijk voor 65 procent uit suikerwater bestaan. De Britse consumentenclub CAMRA vindt dat schandalig genoeg om een heuse lobby te starten: het minimale sapgehalte moet van 35 naar minstens 50 procent.

Wat is er precies aan de hand

CAMRA, bekend van hun jarenlange strijd voor echt bier, richt de pijlen nu op cider en perry (peren-cider). Volgens de organisatie mogen grote producenten momenteel drankjes op de markt brengen met slechts 35 procent fruitsap en die gewoon 'cider' noemen, terwijl de rest bestaat uit water, suiker en smaakstoffen. Om daar verandering in te brengen, heeft CAMRA een e-lobby opgezet waarmee Britse consumenten hun parlementslid rechtstreeks kunnen aanschrijven. Het hele verhaal, inclusief de oproep aan de Britse regering, lees je bij The Drinks Business.

Waarom CAMRA nu in actie komt

De timing is geen toeval. CAMRA lanceerde de campagne tijdens de eigen Cider and Perry Month, de maandelijkse viering van deze traditionele drank. Ondertussen vertellen kleine, onafhankelijke producenten al jaren hetzelfde verhaal: zij persen 100 procent sap uit ciderappels en stoofperen die in Britse boomgaarden groeien, maar concurreren met industriële merken die water verkopen met een vleugje appelsmaak. Dat drukt de prijs en, volgens CAMRA, ook de waardering voor het echte werk.

Een YouGov-peiling in opdracht van CAMRA laat zien dat 87 procent van de Britse consumenten voorstander is van een hoger minimum sapgehalte, juist om de teloorgang van boomgaarden te stoppen. CAMRA zelf mikt eigenlijk op 85 procent, maar noemt 50 procent een 'redelijke eis' waar de minister van Milieu, Voedsel en Plattelandszaken niet omheen zou moeten kunnen.

In het Verenigd Koninkrijk mag cider en perry wettelijk voor 65 procent uit alcoholisch suikerwater bestaan. Deze goedkope, suikerrijke rommel wordt toegevoegd voor de winst, niet voor de kwaliteit, en ondermijnt de heerlijke echte cider en perry die onze hardwerkende onafhankelijke producenten maken.

Gillian Hough, vicevoorzitter CAMRA

Wat een strengere norm zou betekenen

Het Verenigd Koninkrijk loopt op dit punt niet voorop. In de Verenigde Staten geldt al een minimum van 50 procent sap wil een drank 'cider' heten, Duitsland voert binnenkort een vergelijkbare regel in en ook de Europese Unie onderzoekt strengere eisen. Spanje gaat nog verder en verbiedt het gebruik van concentraat in cider volledig, in elke categorie. Zet je die landen naast elkaar, dan valt op hoe soepel de Britse regels eigenlijk zijn.

Wat dit voor de Nederlandse en Belgische cider-liefhebber betekent

In Nederland en België speelt cider een bescheidener rol dan in het VK, waar het een miljardenmarkt is naast bier. Toch groeit de belangstelling voor ambachtelijke cider gestaag, vooral bij kleine makers die met streekfruit werken. Mocht Groot-Brittannië de regels aanscherpen, dan verschuift de lat voor wat consumenten redelijkerwijs mogen verwachten van het etiket 'cider', ook buiten de Britse grenzen. Europese regelgeving trekt zich immers weinig aan van landsgrenzen zodra Brussel meebeslist.

Voor de Belgische en Nederlandse horeca is dit vooral een kwestie van bewustwording: net als bij de discussie rond echte versus industriële dranken in andere sectoren, zie je dat kleinere producenten uiteindelijk profiteren van strengere labeling. Vergelijk het met wat er in de bierwereld gebeurt, zoals bij de dalende bierexport die Cypriotische brouwerijen recent voor de kiezen kregen: schaal en prijsdruk winnen het vaak van ambacht, tenzij regelgeving of consumenten ingrijpen.

Zo proef je het verschil achter de bar

Wil je zelf voelen wat het verschil is tussen 'echte' cider en een industrieel drankje? Let op het etiket: staat er 'gemaakt van concentraat' of ontbreekt elke vermelding van het sapgehalte, dan is dat vaak een teken dat je met een verdund product te maken hebt. Cider met karakter proef je juist aan een lichte wrangheid en een drogere afdronk, eigenschappen die je ook herkent in een goed gemaakte cocktail met vers fruit in plaats van siroop uit een pak. Wie thuis wil experimenteren met frisse, sapgedreven mixdrankjes kan trouwens ook bij een klassieker als de Mojito terecht, waar dezelfde logica geldt: hoe meer echt fruit, hoe meer smaak.

CAMRA roept in elk geval iedereen op om mee te doen, van biertapper tot boomgaardliefhebber. Of de Britse regering daadwerkelijk in beweging komt, is nog afwachten, maar de druk vanuit consumenten en Europese buurlanden neemt toe. Voor cider is dit wellicht het begin van hetzelfde traject dat whisky en gin al doormaakten: strengere regels die uiteindelijk de kwaliteit boven de kwantiteit zetten.

Op basis van berichtgeving van The Drinks Business. Bewerkt en gecontroleerd door de redactie.