Deze Amerikaanse cocktails zijn vernoemd naar een hele staat, van Alaska tot Kentucky

Een cocktail vernoemd naar een hele staat: het is typisch Amerikaans, en het levert een verrassend rijke kaart op. Het Amerikaanse drankenplatform VinePair zocht ze allemaal op, van klassiekers uit 1913 tot dive-bar geintjes met een colagun.

Sommige drankjes zijn een oprecht eerbetoon aan de geschiedenis, flora of fauna van hun staat. Andere delen alleen toevallig een naam, zonder dat de drank ook maar iets met die plek te maken heeft. Proef je het verschil? Wij nemen je mee langs de opvallendste routes op de kaart.

Van goudkoorts tot bourbon country: cocktails met een verhaal

De Alaska dook voor het eerst op in 1913, in Straub's Manual of Mixed Drinks van bartender Jacques Straub. Cocktailhistorici discussiëren nog altijd over de naam, maar de meesten wijzen naar de goudkoorts van 1896: de drank heeft een stralend gele gloed, alsof er goudstof in het glas zit. Gin, gele Chartreuse en orange bitters, afgemaakt met een sinaasappeltwist: eenvoudig, maar het werkt.

De Arizona Statehood is nog opvallender getimed. Bartender Mike O'Leary bedacht de drank in 1910, twee jaar voordat Arizona daadwerkelijk een Amerikaanse staat werd. Het origineel combineerde whiskey met de versterkte wijn Dubonnet, Angostura bitters, gomsiroop en gemberbier. Wie hem vandaag bestelt, krijgt vaak een modernere versie met Lillet Rouge, gembersiroop en tonic.

Geen enkele staat is zo productief als Kentucky, met liefst vier eigen cocktails. De Kentucky Mule is simpelweg een Moscow Mule met bourbon in plaats van wodka, waarbij de karamelzoete brandewijn de scherpe gemberbier wat zachter maakt. De Kentucky Buck gooit er gemuddelde aardbeien tegenaan, de Kentucky Colonel houdt het sober met vier delen bourbon op één deel Bénédictine, en de Kentucky River buigt de klassieke Old Fashioned om met crème de cacao en perzikbitter, tot ongenoegen van menig puristische whiskeydrinker.

Louisiana eert zijn Franse wortels met À La Louisiane: absint, Bénédictine, Peychaud's bitters, zoete vermout en rogge, geserveerd in een Nick & Nora-glas. Kruidig, zoet en aards tegelijk, precies zoals New Orleans zelf smaakt.

Toeval, knipoog en een klopfoutje in de geschiedenis

Niet elke naam op de kaart klopt met de werkelijkheid. De Colorado Bulldog is in feite een White Russian met een scheut cola, een dive-bar klassieker die groeide dankzij de opkomst van de sodagun achter de bar. Waar en door wie hij precies is bedacht, blijft gissen, al wijzen veel bronnen richting studentenkroegen bij Colorado State University.

De New York Sour is misschien wel het grappigste geval. Deze riff op de Whiskey Sour, met whiskey, citroensap, suiker en eiwit, afgetopt met een laagje rode wijn, wordt breed gezien als een uitvinding uit Chicago. Van alle drankjes op deze lijst is dit dus precies het bewijs dat een naam niets hoeft te zeggen over herkomst.

Connecticut eert dan weer wel iets echts: de Connecticut Bullfrog is een knipoog naar de hoge kikkerpopulatie van de staat, met gin, rum, citroensap en ahornsiroop in evenwichtige, stevige verhouding. En de Alabama Slammer, met sinaasappelsap, sloe gin, whiskey en amaretto, is precies zo hard als de naam doet vermoeden.

Wat deze staats-cocktails jou vertellen over naamgeving

Dit soort lijstjes is meer dan trivia voor achter de bar. Het laat zien hoe een cocktailnaam kan functioneren als klein stukje volksgeschiedenis, een eerbetoon aan een president, een gouverneursbenoeming of gewoon de lokale fauna. Nederland en België kennen die traditie niet in dezelfde vorm, wij vernoemen cocktails eerder naar cafés of steden dan naar provincies, maar het principe is hetzelfde: een naam die een verhaal vasthoudt, verkoopt beter dan een naam die niets zegt.

Zelf proeven: waar begin je

Wil je zelf aan de slag achter je eigen bar? Begin bij de Kentucky Mule als je van een Moscow Mule houdt maar iets vollers zoekt, of waag je aan de Kentucky River als je een Old Fashioned wel eens anders wil zien. Beide zijn met een paar aanpassingen zo te maken met wat je waarschijnlijk al in huis hebt.

En mocht je de New York Sour bestellen op reis in Amerika: bestel hem gerust, hij is nog altijd een prima drankje. Vertel de bartender alleen niet dat je weet dat hij eigenlijk uit Chicago komt, dat bederft het feestje.