Ian Macleod schroeft Scotch-productie bij Glengoyne en Rosebank met 30 procent terug

Minder vraag, minder whisky. Ian Macleod Distillers heeft de productie bij twee van zijn Schotse distilleerderijen, Glengoyne en Rosebank, met 30 procent verlaagd. Reden is wat het bedrijf zelf een 'lager verwachte vraag' noemt, zo blijkt uit de jaarcijfers over het boekjaar tot en met 30 september 2025.

Wat er precies verandert bij Glengoyne en Rosebank

Het gaat om een fikse ingreep. Glengoyne, gelegen op de grens van de Lowlands en Highlands en sinds 2003 in handen van Ian Macleod, en Rosebank in de Lowlands draaien voorlopig een derde minder dan gebruikelijk. Bij Tamdhu in Speyside, de derde Scotch-stokerij van het bedrijf, blijft de productie op het huidige niveau staan, al heeft dat volgens The Spirits Business vooral te maken met de planning van technische werkzaamheden en niet met vraaguitval.

Rosebank is voor whiskyliefhebbers geen doorsnee merk. De stokerij lag dertig jaar stil voordat Ian Macleod het gebouw in 2017 kocht en de distillatie in juli 2023 weer opstartte. In juni 2024 opende de deuren voor bezoekers, na een investering van miljoenen ponden. Juist die comeback maakt de productiebeperking opvallend: de whisky moet nog jaren rijpen voordat er een fles met eigen merknaam op de schappen ligt, en toch wordt er nu al voorzichtiger geproduceerd.

Waarom de vraag naar Scotch whisky afkoelt

Het bedrijf schetst een markt die na de piekjaren 2022 en 2023 flink is afgekoeld. Vooral de bulkverkoop van single malt, whisky die aan andere producenten of bottelaars wordt geleverd, staat onder druk door minder vraag vanuit de Britse handel voor oudere malts en single casks. De exportvraag naar bulkwhisky hield beter stand. Samen vormen bulk- en verpakte whisky het grootste deel van de omzet van de groep.

Ook geografisch is het beeld gemengd. De Noord-Amerikaanse markt groeide, maar dat kon de aanhoudende terugval in Azië en Europa niet compenseren. Het is een patroon dat je vaker ziet in de sterkedrankensector op dit moment: regio's die tegengesteld bewegen terwijl de grondstof, in dit geval whisky, wereldwijd wordt verhandeld.

Ook de bezoekerscentra draaien verlies

Naast de distilleerderijen worstelen ook de bezoekerscentra van Ian Macleod. Rosebank en het nieuwe hoofdgebouw van Edinburgh Gin in Edinburgh, dat in december 2024 opende, kampten met tegenvallend toerisme en een personeelsbezetting die niet goed aansloot op het werkelijke bezoekersaantal. Het bedrijf noemt dat zelf ronduit: de bemanning was 'meer dan ideaal' vergeleken met de daadwerkelijke drukte, wat tot verliezen leidde bij de nieuwe locaties.

De oplossing is even nuchter als voorspelbaar: kortere openingstijden en minder personeel. Al in september kondigde het bedrijf aan een onbekend aantal banen bij Rosebank te schrappen, al bleef de productie destijds buiten schot. Dat de productie nu alsnog wordt teruggeschroefd, laat zien hoe snel de vraag verder is afgezwakt sinds die eerdere ingreep.

De cijfers achter de ingreep

De jaaromzet van Ian Macleod daalde met 9 procent naar 118 miljoen pond, omgerekend zo'n 157,6 miljoen dollar. De winst na belasting kelderde nog harder: met 53 procent naar 5,46 miljoen pond. Ook de joint venture Broxburn Bottles, die whisky mengt en bottelt, boekte verlies door de gedaalde vraag naar Scotch, goed voor een aandeel van 1,37 miljoen pond in de min. Het bedrijf wijst op de hoge vaste kosten van personeel en panden bij die bottelarij.

Niet alles staat op rood. De Indiase tak in Una, Himachal Pradesh, draait volgens Ian Macleod juist stabiel dankzij de levering van bulk blended malt aan Indiase whiskymerken, en de nieuwe Chinese vestiging boekte haar eerste verkopen. Toch legt het bedrijf de nadruk op geduld: het kan nog jaren duren voordat de investeringen in Rosebank en de in april geopende Laggan Bay Distillery op Islay eigen merkomzet opleveren. Voorlopig moeten de oudere distilleerderijen Glengoyne en Tamdhu de kar trekken.

Wat dit betekent voor de Nederlandse en Belgische whiskyfan

Voor bars en slijterijen in Nederland en België is dit vooral een signaal dat de Scotch-markt na jaren van groeiende schapruimte even pas op de plaats maakt. Minder productie nu betekent op termijn mogelijk minder aanbod van jonge voorraad, al is dat effect pas over jaren voelbaar omdat whisky nu eenmaal moet rijpen. Wie achter de bar Scotch schenkt, merkt intussen vooral dat de prijsdruk op oudere malts en single casks toeneemt: precies de segmenten waar Ian Macleod de terugval het hardst voelt.

Het past ook in een breder beeld van bezoekerscentra die het zwaar hebben, zoals eerder bleek toen Diageo het bezoekerscentrum van Aviation Gin in Oregon sloot. Toerisme en beleving rond drankmerken zijn kwetsbaar voor precies dezelfde conjunctuur als de fles zelf. Wil je ondertussen gewoon een goed glas maken met wat er wel voorradig is, dan blijft een klassieke Negroni of een frisse Bramble altijd een veilige gok, whisky-crisis of niet.

Ian Macleod benadrukt zelf dat het de lagere handelsniveaus wil opvangen dankzij zijn 'sterke asset base' en dat het blijft investeren in verkoop, merken en productiefaciliteiten die bijdragen aan duurzaamheid en groei op de lange termijn. Zo installeerde het bedrijf al warmteterugwinningssystemen bij Tamdhu en Laggan Bay, en staat er een gecombineerd warmte-krachtsysteem bij Tamdhu op de planning.