Ian Macleod schroeft Scotch-productie bij Glengoyne en Rosebank met 30 procent terug

Minder vraag, minder whisky. Ian Macleod Distillers zet de kraan bij twee van zijn Schotse stokerijen een stuk verder dicht: Glengoyne en Rosebank draaien voorlopig 30 procent minder dan gebruikelijk.

Dat blijkt uit de jaarcijfers van het bedrijf over het boekjaar tot en met 30 september 2025. De reden is nuchter opgeschreven, maar niet mals: een 'lager verwachte vraag'.

Wat er precies verandert bij Glengoyne en Rosebank

Glengoyne, gelegen precies op de grens van de Lowlands en Highlands en sinds 2003 in handen van Ian Macleod, draait voortaan een derde krapper. Hetzelfde geldt voor Rosebank in de Lowlands. Bij Tamdhu in Speyside, de derde Scotch-stokerij van het bedrijf, blijft de productie gewoon op peil. Dat heeft volgens The Spirits Business vooral te maken met de planning van technisch onderhoud, niet met wegvallende vraag.

Juist bij Rosebank doet de ingreep pijn aan het whiskyhart. De stokerij lag dertig jaar stil voordat Ian Macleod het pand in 2017 kocht en de distillatie in juli 2023 weer opstartte. In juni 2024 gingen na een investering van miljoenen ponden ook de deuren open voor bezoekers. De whisky moet nog jaren rijpen voordat er een fles met eigen naam op de schappen staat, en toch wordt er nu al voorzichtiger gestookt.

Waarom de vraag naar Scotch afkoelt

Het bedrijf schetst een markt die na de piekjaren 2022 en 2023 flink is afgekoeld. Vooral de bulkverkoop van single malt, whisky die aan andere producenten of bottelaars wordt geleverd, staat onder druk. De Britse handel vraagt minder om oudere malts en single casks, whisky uit één specifiek vat in plaats van een blend. De exportvraag naar bulkwhisky hield wel beter stand.

Ook geografisch is het beeld gemengd. Noord-Amerika groeide, maar dat kon de aanhoudende terugval in Azië en Europa niet compenseren. Een patroon dat je vaker ziet in de sterkedrankensector nu: regio's die tegengesteld bewegen, terwijl de grondstof wereldwijd wordt verhandeld.

Ook de bezoekerscentra draaien verlies

Naast de stokerijen zelf worstelen ook de bezoekerscentra. Rosebank en het nieuwe hoofdgebouw van Edinburgh Gin, dat in december 2024 opende, kampten met tegenvallend toerisme en een bezetting die niet aansloot op de werkelijke drukte. Het bedrijf noemt het zelf ronduit: de bemanning was 'meer dan ideaal' vergeleken met het aantal bezoekers, en dat leidde tot verlies op beide nieuwe locaties.

De oplossing is even nuchter als voorspelbaar: kortere openingstijden en minder personeel. Al in september kondigde het bedrijf een onbekend aantal ontslagen bij Rosebank aan, terwijl de productie destijds nog buiten schot bleef. Dat die nu alsnog wordt teruggeschroefd, laat zien hoe snel de vraag sindsdien verder is weggezakt.

De cijfers achter de ingreep

De jaaromzet daalde met 9 procent naar 118 miljoen pond, omgerekend zo'n 157,6 miljoen dollar. De winst na belasting kelderde nog harder: met 53 procent naar 5,46 miljoen pond. Ook joint venture Broxburn Bottles, dat whisky mengt en bottelt, boekte verlies door de gedaalde vraag naar Scotch, goed voor 1,37 miljoen pond in de min. Het bedrijf wijst zelf op de hoge vaste kosten van personeel en panden bij die bottelarij.

Niet alles staat op rood. De Indiase tak in Una, Himachal Pradesh, draait stabiel dankzij de levering van bulk blended malt aan Indiase whiskymerken, en de nieuwe Chinese vestiging boekte haar eerste verkopen. Toch legt Ian Macleod vooral de nadruk op geduld: het kan nog jaren duren voordat investeringen in Rosebank en de in april geopende Laggan Bay Distillery op Islay eigen merkomzet opleveren. Voorlopig moeten de oudere stokerijen Glengoyne en Tamdhu de kar trekken, terwijl een geplande opslagloods bij Banddeath in Stirlingshire voorlopig in de ijskast staat.

Wat dit voor jou als whiskyfan betekent

Voor bars en slijterijen in Nederland en België is dit vooral een signaal dat de Scotch-markt na jaren van groeiende schapruimte even pas op de plaats maakt. Minder productie nu betekent op termijn mogelijk minder aanbod van jonge voorraad, al voel je dat pas over jaren, want whisky moet nu eenmaal rijpen. Schenk je zelf Scotch achter de bar, dan merk je vooral dat de prijsdruk op oudere malts en single casks toeneemt, precies het segment waar Ian Macleod de klap het hardst voelt.

Het past ook in een breder beeld van bezoekerscentra die het zwaar hebben, zoals eerder bleek toen Diageo het bezoekerscentrum van Aviation Gin in Oregon sloot. Beleving rond een drankmerk is minstens zo kwetsbaar voor de conjunctuur als de fles zelf. Wil je ondertussen gewoon lekker shaken met wat er wel volop voorradig is, dan blijft een klassieke Negroni of frisse Bramble altijd een veilige gok, whisky-crisis of niet.