Amaretto del Cansiglio: de Italiaanse likeur die amaretto's zoete imago doorbreekt

Zodra de avonden fris worden en overal pompoenspice opduikt, krijgt onze redactie bij Imbibe trek in maar één ding: een Amaretto Sour. Een fles die daarbij nu extra de aandacht trekt, is de Amaretto del Cansiglio, een Italiaanse amandellikeur die laat zien dat amaretto meer kan dan alleen plakkerig zoet zijn.

Waarom amaretto zo'n slechte reputatie heeft

Amaretto staat bij veel bartenders bekend als de likeur die je drinkt als je eigenlijk vloeibare marsepein wilt: lekker, maar al snel te veel van het goede. Die zoetheid komt van de amandelsmaak, vaak nog versterkt met extra suiker. Het resultaat voelt al snel log aan in een cocktail, zeker als er niets tegenover staat om de zoetheid te breken.

De Amaretto del Cansiglio van de Maschio-familie pakt dat anders aan. De likeur wordt gestookt bij Distilleria dell'Alpe in de Veneto, een regio die bekender staat om prosecco dan om amandellikeur, en komt naar de Verenigde Staten via importeur Dalla Terra.

Zo wordt de Amaretto del Cansiglio gemaakt

De basis is dezelfde tarwespirit die de Maschio-familie ook gebruikt voor hun Verità Vodka Italiana. Daar gaan Siciliaanse bittere en zoete amandelen bij, aangevuld met schil van Calabrese sinaasappel en grapefruit. Alles trekt koud, zodat de aroma's fijn en helder blijven in plaats van verhit en opdringerig. Daarna rust de likeur acht maanden in Franse eikenhouten barriques, dezelfde vaten die wijnmakers gebruiken om structuur en diepte toe te voegen.

Die rijping maakt het verschil. In plaats van een likeur die alleen maar amandel en suiker ademt, krijg je iets met laagjes: marsepein in de neus, zoete amandel op de tong, maar daaronder een subtiele bitterheid van de citrusschil en een aards, bijna houtig afdronk.

Zo proef je het verschil in het glas

Puur gedronken als digestief na het eten werkt de Amaretto del Cansiglio al prima: de citrusbitterheid houdt de zoetheid in toom, waardoor je glas leger raakt dan je gepland had. Maar de echte test is natuurlijk een cocktail. Proef je het verschil met een goedkope amaretto? Dat verschil zit vooral in de afdronk: waar standaard amaretto vaak blijft plakken, eindigt deze juist droog en kruidig.

De Amaretto Sour: klassieker met een bourbon-twist

Voor wie amaretto vooral kent van de klassieke Amaretto Sour, is er goed nieuws: deze likeur is gemaakt om in die cocktail te schitteren. Bartender Jeffrey Morgenthaler maakte zijn versie van de Amaretto Sour beroemd door er een scheut hoogprocentige bourbon aan toe te voegen, wat de verhouding tussen zoet, zuur en alcohol precies goed zet. Met een amaretto die zelf al wat bitterheid en diepte meebrengt, wordt die balans nog makkelijker te raken.

Wie liever buiten de gebaande paden blijft, kan de likeur ook inzetten in modernere, speelsere recepten. Amaretto combineert verrassend goed met whisky-cocktails, dus wie toch al fan is van cocktails met whisky, vindt hier een nieuwe speelkameraad voor in het glas.

Wat dit voor jou betekent

De Amaretto del Cansiglio is op dit moment vooral een Amerikaans verhaal: Dalla Terra importeert de fles voor de Verenigde Staten, waar hij voor ongeveer 25 dollar in de schappen ligt. Voor Nederlandse en Belgische liefhebbers is de likeur dus nog niet zomaar om de hoek te vinden, maar het laat wel een bredere beweging zien die ook bij ons merkbaar is: bartenders en producenten herontdekken amaretto als serieus ingrediënt in plaats van een zoete bijzaak op het schap.

Dat betekent dat je de komende tijd vaker een amaretto met karakter op de kaart kunt verwachten, in plaats van alleen de bekende, hartstikke zoete standaardfles. En mocht je zelf willen experimenteren: een goede amaretto houdt zich prima staande naast citrus, bittere likeuren of een stevige bourbon, zolang je de zoetheid maar een tegenstander geeft.

Het hele oorspronkelijke proefverslag van Imbibe Magazine lees je via deze link, inclusief het recept voor de bourbon-versie van de Amaretto Sour.