Bloedsinaasappel geeft de klassieke gimlet een Texaanse twist

Een gimlet met een Texaanse inslag en een kleurtje bloedsinaasappel: dat is de nieuwste 'drink of the week' van het Amerikaanse Chilled Magazine. De cocktail draait om Devil's Grin Texas Gin, een botanische gin uit de Amerikaanse staat Texas, en bewijst dat je met vier ingrediënten en een shaker al een heel eind komt.

Wat is een gimlet ook alweer

De gimlet is een van de oudste cocktails die nog steeds op elke goede kaart staat: gin, limoen en suiker, in balans geschud tot een strak, fris drankje. Het verhaal wil dat de drank zijn naam dankt aan de Britse marine, die scheurbuik bestreed met limoensap en dat mengde met de gin-rantsoenen aan boord. Waar of niet, de gimlet bleef eeuwenlang een toonbeeld van eenvoud: weinig ingrediënten, veel precisie.

Devil's Grin Texas Gin buigt dat basisrecept nu om naar bloedsinaasappel in plaats van limoen. De gin zelf wordt gestookt in Texas en moet volgens de producent een 'onderscheidend botanisch karakter' hebben, oftewel een smaakprofiel met eigen kruiden en specerijen dat verder gaat dan de standaard jeneverbes. Meer informatie over het merk vind je op de site van Devil's Grin.

Zo maak je de Devil's Grin Blood Orange Gimlet

Het recept blijft trouw aan de gimlet-traditie: kort, krachtig en zonder overbodige toeters en bellen. Je hebt nodig:

60 ml Devil's Grin Texas Gin, 30 ml bloedsinaasappelsap, 15 ml suikersiroop, 7,5 ml grenadine en een gedroogde plak bloedsinaasappel als garnish (het eetbare of decoratieve toefje waarmee je een cocktail afwerkt).

Doe alle ingrediënten met ijs in een shaker, shake stevig en zeef de drank in een cocktailglas. Werk af met de gedroogde sinaasappelschijf en je hebt een drankje dat er net zo fotogeniek uitziet als het smaakt.

Waarom bloedsinaasappel hier werkt

Bloedsinaasappel is de stoere neef van de gewone sinaasappel: minder zoet, iets pittiger, met een frambozige ondertoon die je normaal niet in citrus verwacht. Die extra scherpte compenseert de suikersiroop en grenadine, waardoor de cocktail zoet oogt maar toch fris blijft drinken. Proef je het verschil met een gewone sinaasappel? Dat scherpe, bijna besachtige randje is precies waarom bartenders steeds vaker naar bloedsinaasappel grijpen zodra het seizoen het toelaat.

Wat dit voor jou betekent

Voor de Nederlandse en Belgische thuisbarkeeper is dit vooral een uitnodiging om te experimenteren met je eigen gimlet. Heb je geen Texaanse gin bij de hand, elke botanische gin met wat kruidigheid leent zich voor deze twist. Bloedsinaasappel vind je in het seizoen (grofweg december tot april) vers bij een goede groenteboer, daarbuiten werkt vers geperst sap van een goede leverancier prima als alternatief.

Wie liever bij het origineel blijft, kan altijd terugvallen op de klassieke gimlet met limoen, of net een stap verder zetten richting een andere citrusklassieker als de Tommy's Margarita. Beide bewijzen dat een goede cocktail zelden meer dan vier of vijf ingrediënten nodig heeft.

Trend: Amerikaanse craft gin zoekt de grens op

Devil's Grin is een van de vele kleine Amerikaanse distilleerderijen die de laatste jaren proberen op te vallen tussen de grote gin-merken. Door bewust te kiezen voor een regionale identiteit, in dit geval Texas, en die te koppelen aan een fruitige twist op een klassieker, spelen ze in op een trend die ook in Nederlandse en Belgische bars zichtbaar is: minder standaard, meer verhaal achter de fles. Dat past bij wat we eerder zagen bij winnaars van internationale prijzen zoals de hazelnoot-espresso wodka uit Oregon, waar herkomst en smaakprofiel net zo belangrijk zijn geworden als het alcoholpercentage.