De Garibaldi krijgt drie frisse riffs: van mezcal tot mango

De Garibaldi is het bewijs dat je aan twee ingrediënten genoeg hebt voor een topcocktail: Campari en flink geluchte sinaasappelsap, samen geshaked tot een glas dat bijna bruist zonder een druppel prik. Bartenders van New Jersey tot Stockholm laten nu zien dat die simpele formule alle kanten op kan, zoals Imbibe optekende in drie nieuwe versies van de klassieker.

Wat is de Garibaldi ook alweer

De klassieke Garibaldi bestaat uit Campari en verse sinaasappelsap, in gelijke gratie geshaked tot de sap luchtig en bijna schuimig wordt. Het drankje is vernoemd naar de Italiaanse vrijheidsstrijder Giuseppe Garibaldi en oogt door die felle oranje kleur bijna als een vlag op ijs. Simpel, maar allesbehalve saai: de bitterheid van de Campari en de frisse zoetheid van de sinaasappel houden elkaar precies in evenwicht.

Juist die eenvoud maakt de Garibaldi een dankbaar startpunt voor bartenders die willen experimenteren. Vervang de likeur, speel met het sap en je hebt een compleet nieuwe cocktail, zonder de ziel van het origineel te verliezen.

Het geheim zit in de lucht, niet in de fles

De truc van een goede Garibaldi zit minder in de ingrediënten en meer in de textuur. Die luchtige, bijna bruisende structuur van het sap ontstaat door het flink te bewerken: met een elektrische sapcentrifuge voor citrus, of met een blender, melkopschuimer of een stevige, ouderwetse shake voor andere soorten sap. Proef je het verschil tussen een slap glas sap en een goed geluchte versie? Dat verschil maakt of een Garibaldi blijft steken op 'aardig' of doorschiet naar 'waarom drink ik dit niet vaker'.

Drie bars, drie richtingen op de Garibaldi

Bij Judy & Harry's in het Amerikaanse Asbury Park bouwden drankdirecteur Ricardo Rodriguez en hoofdbartender Bridget Ramsey een menu rond klassiekers met een moderne draai. Hun Harry's Garibaldi ruilt Campari in voor de bittere vermout Punt e Mes, voegt een klein scheutje mezcal toe en vervangt sinaasappelsap door grapefruitsap. Het glas krijgt bovendien een half gezouten rand, wat de citrus extra laat knallen.

Bij La Jefa in Philadelphia gaat de vurige oranje Garibaldi juist groen. Mede-oprichter Dan Suro experimenteerde samen met hun koffie-expert op een brunchmenu en stuitte zo op de combinatie van de kruidige Italiaanse likeur Strega met vers groen appelsap. De honing- en anijstonen in de likeur blijken verrassend goed te passen bij de frisse zuurgraad van groene appel, aangevuld met een vleugje citroensap.

In Stockholm speelt de bar Tjoget al langer met seizoensgebonden versies van de Garibaldi. De Mango Garibaldi van bartender Sami Amro is er een blijvertje geworden: sinaasappelsap wordt vervangen door mangosap, aangevuld met kokossiroop van Giffard en een scheutje cacaolikeur voor extra volheid. Het resultaat is een tropische twist die evengoed de bitterheid van de Campari overeind houdt.

Wat dit betekent voor jouw thuisbar

Je hoeft geen mezcal of Strega in huis te hebben om zelf te experimenteren. Het idee is simpel: neem een bittere of kruidige likeur als basis, kies een sap dat daar een tegenwicht aan geeft, en zorg dat je het goed lucht voor je het serveert. Ken je de klassieke Negroni al goed, dan herken je hier dezelfde balans tussen bitter en zoet, maar dan losser en frisser. Twijfel je welke gin of likeur het beste bij die bittere smaken past, dan geeft dit onderzoek naar gin en Negroni een goed startpunt.

Wie liever bij het origineel blijft, kan altijd teruggrijpen op een verwante klassieker als de Aperol Spritz, die met dezelfde bittere Italiaanse ziel werkt maar dan met bubbels. Maar de volgende keer dat je oranje sap in huis hebt en een fles Campari in de kast, probeer eens goed te shaken voor je schenkt. Dat beetje extra lucht in het glas maakt meer verschil dan je zou denken.

Begrippen in dit artikel

• Wat is spritz? Een spritz is een lichte, bruisende aperitiefcocktail van een bittere likeur, mousserende wijn en bruisend water, geschonken op veel ijs. De bekendste is de Aperol Spritz.