Texas Collins: de ginlongdrink die niet verdrinkt in bubbels

Een Collins is misschien wel de eerlijkste cocktail die er bestaat: sterkedrank, citrus, suiker en bubbels, meer heb je niet nodig. Precies daarom struikelen zoveel versies over hun eigen eenvoud, want zodra de soda erbij komt, verdwijnt de drank vaak in een wolk van prik en niks.

Niet bij de Texas Collins, zegt Chilled Magazine. Het Amerikaanse cocktailblad riep de longdrink uit tot Drink of the Week, met als grootste compliment dat de gin gewoon blijft proeven, ook nadat het ijs is gaan smelten.

Wat is een Texas Collins precies

De Texas Collins is een broertje van de Tom Collins, de klassieker die al sinds de negentiende eeuw op cocktailkaarten staat. Waar de Tom Collins meestal wordt gemaakt met een rustige London Dry gin, kiest deze versie voor Devil's Grin Texas Gin, een gin met stevige botanicals (de kruiden en planten die een gin zijn smaak geven).

Die extra kruidigheid is het hele verschil tussen 'nog een fris drankje' en een cocktail die je echt onthoudt. Chilled Magazine omschrijft het zo: het is een van de weinige longdrinks waarin de gin niet wegvalt, zelfs niet als de soda en het ijs hun werk doen.

Zo maak je de Texas Collins zelf

Je hebt hier geen ingewikkelde bartechniek voor nodig, alleen een beetje geduld met je maatbeker. Vul een hoog glas met flink wat ijsblokjes en bouw de drank daar direct in op, zonder shaker.

Voor een Texas Collins gebruik je 6 cl Devil's Grin Texas Gin, 3 cl versgeperst citroensap en 1,5 cl suikersiroop. Voeg gin, citroensap en siroop toe aan het glas, vul aan met spuitwater en roer kort en voorzichtig, zodat de bubbels niet meteen verdwijnen. Werk af met een schijfje citroen en een cocktailkers.

Vier ingrediënten, geen enkele truc, wel precisie. Dat is meteen de les die deze cocktail je leert: hoe minder onderdelen, hoe zwaarder elke centiliter weegt.

Waarom balans hier het echte werk doet

Bij een cocktail met zo weinig lagen valt iedere misser meteen op. Te veel suikersiroop en je proeft alleen zoet, te veel citroen en de gin verzuipt. De echte truc zit in de gin zelf: hoe kruidiger en voller die is, hoe beter hij standhoudt tegen het geprik van de soda.

Dat maakt de Texas Collins meteen een handige test voor je eigen ginvoorraad. Proef je fles eerst puur voordat je hem in deze cocktail gooit. Blijft de smaak overeind na het bijvullen met spuitwater, dan zit je goed. Verdwijnt hij, dan weet je dat je op zoek moet naar een steviger gin.

Wat dit betekent voor jouw zomerkaart

In de Verenigde Staten wordt de Texas Collins gepromoot als drankje voor de vierde juli, de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag waarop cocktails steeds vaker de plek van bier innemen op het terras, zoals we eerder al schreven over de verschuiving van bier naar cocktails tijdens Amerikaanse feestdagen. Die datum zegt Nederlandse en Belgische bareigenaren weinig, maar het recept zelf des te meer.

Met vier ingrediënten en een beetje aandacht voor verhoudingen zet je deze longdrink zo op elke zomerse kaart. Het past bovendien in een trend die je ook terugziet in ons overzicht van vijf cocktails die je in juli moet proeven: simpel en verfrissend, zonder in te leveren op smaak zodra het kwik stijgt.

Zo proef je het verschil met een gewone Collins

Wil je zelf checken of jouw gin de vergelijking met Devil's Grin Texas Gin doorstaat? Maak de Texas Collins twee keer: een keer met je huisgin, een keer met een steviger, kruidiger fles. Proef je het verschil in de laatste slok, als het ijs al wat gesmolten is? Precies daar wint de ene gin het van de andere.

Houd je van klassiekers waarbij balans alles bepaalt, kijk dan ook eens naar de Old Fashioned, een cocktail die met net zo weinig ingrediënten laat zien hoe ver goede verhoudingen je brengen.