Wat is blauwe curaçao en hoe smaakt het?

Blauwe curaçao is een sinaasappellikeur met een felblauwe kleur, oorspronkelijk gemaakt met schillen van de bittere laraha-sinaasappel van het eiland Curaçao. De smaak is zoetzuur en citrusachtig, met een subtiele bitterheid die goed samengaat met gin of rum.

Waarom gebruik je een dry shake bij een cocktail met eiwit?

Een dry shake, shaken zonder ijs, laat het eiwit extra lucht opnemen zonder dat het door het ijs verwatert. Daarna volgt de harde shake met ijs om de cocktail koud te maken, wat samen zorgt voor die stevige, romige schuimlaag.

Kun je The Riviera ook alcoholvrij maken?

Ja, vervang de gin door een botanische alcoholvrije variant en gebruik alcoholvrije blauwe curaçao siroop, die inmiddels bij veel slijterijen te vinden is. Het eiwit en de rozemarijnsiroop kun je gewoon aanhouden voor dezelfde textuur en smaak.

Is rozemarijnsiroop moeilijk zelf te maken?

Nee, je verwarmt gelijke delen water en suiker met een paar takjes verse rozemarijn tot de suiker is opgelost, laat het geheel afkoelen en zeeft de kruiden eruit. In de koelkast blijft de siroop makkelijk een week of langer goed.

The Riviera: deze blauwgroene gin-cocktail brengt de Franse kust naar je glas

Even geen Aperol Spritz aan het strand, maar een cocktail die de kust zelf in een glas gietrt. The Riviera is de nieuwste 'drink of the week' van Chilled Magazine: botanisch, felblauw en verrassend zijdezacht.

Wat zit er in The Riviera

De basis is Devil's Grin Texas Gin, een kruidige gin die de botanische ruggengraat van de cocktail vormt. Daar gaat blauwe curaçao doorheen, de sinaasappellikeur die niet alleen voor de kenmerkende zoetzure citrustoon zorgt, maar ook voor die onmiskenbare zwembadblauwe kleur waar de cocktail zijn naam aan lijkt te ontlenen.

Vers citroensap houdt het geheel scherp en levendig, terwijl rozemarijnsiroop, een suikersiroop waarin verse rozemarijn is getrokken, een kruidige, bijna mediterrane geur toevoegt. De laatste, verrassende toevoeging is eiwit: dat zorgt voor die dikke, romige schuimlaag boven op het glas.

Zo proef je het verschil

Wat The Riviera onderscheidt van een gemiddelde blauwe cocktail met een vrolijk kleurtje en weinig karakter, is de balans tussen zoet, zuur en kruidig. De rozemarijn duwt de drank een beetje richting een tuin in de zomer, terwijl het citroensap voorkomt dat het geheel te suikerzoet wordt. Bartenders noemen dit balanceren: het schuiven met verhoudingen totdat geen enkel ingrediënt de show steelt. Hoe dat precies werkt, lees je terug in ons stuk over balans in een cocktail.

Proef je goed, dan herken je eerst de frisse citrus, dan de kruidige rozemarijn, en pas op het laatst de zachte, bijna botanische afdronk van de gin. Precies de opbouw die je van een goed gebalanceerde sour-achtige cocktail mag verwachten.

De techniek achter het zijdezachte schuim

Dat fluweelzachte laagje boven op het glas komt niet zomaar tot stand. Het recept vraagt om een harde shake met ijs, gevolgd door een dry shake: nog een keer shaken, maar dan zonder ijs. Die tweede ronde zorgt ervoor dat het eiwit extra lucht opneemt en een stevig, romig schuim vormt in plaats van een waterig laagje.

Daarna wordt de cocktail dubbel gezeefd (double strain) in een coupeglas, zodat er geen ijssplinters of kruidenresten in het glas belanden. Wie zelf met eiwit werkt, kent de techniek misschien al van de klassieke Whiskey Sour: ook daar bepaalt die extra shake het verschil tussen een matige en een indrukwekkende cocktail.

Wat dit voor jou betekent

Je hoeft geen professionele bar te runnen om The Riviera thuis te proberen. De ingrediënten zijn overzichtelijk en met de juiste gin, blauwe curaçao en zelfgemaakte rozemarijnsiroop kom je al een heel eind. Heb je geen rozemarijnsiroop in huis, dan trek je die zelf: gelijke delen water en suiker verwarmen met een paar takjes rozemarijn, laten afkoelen en zeven.

Belangrijk is de garnering: Chilled Magazine kiest voor een eetbare bloem boven op het schuim. Dat is geen overbodige versiering, het is precies het detail dat een cocktail van 'lekker' naar 'daar wil ik een foto van maken' tilt. Serveer je liever iets zonder rauw ei, dan kun je voor een vergelijkbaar fris, botanisch effect ook terugvallen op een klassieke Gin Tonic perfect serve, al mis je dan wel die zijdezachte laag.

Voor Nederlandse en Belgische bars is dit vooral een seizoensgebonden kanshebber: felblauw, fotogeniek en met net genoeg diepte om ook de kenner te overtuigen. Zet hem op de kaart bij een warme avond op het terras, en je hebt zonder veel moeite een drankje dat zowel aan de bar als op Instagram zijn werk doet.

Op basis van berichtgeving van Chilled Magazine. Bewerkt en gecontroleerd door de redactie.

Begrippen in dit artikel

Wat is dry shake? Een dry shake is shaken zonder ijs, meestal als eerste stap bij cocktails met eiwit. Zonder de koude en het smeltwater van ijs kan het eiwit veel meer lucht opnemen, wat een stevige, romige schuimlaag geeft.
Wat is spritz? Een spritz is een lichte, bruisende aperitiefcocktail van een bittere likeur, mousserende wijn en bruisend water, geschonken op veel ijs. De bekendste is de Aperol Spritz.