Aperol geschiedenis: van Paduaanse bitter tot terrasklassieker

Wie in de zomer een terras oploopt, ziet die felle oranje glazen bijna overal. Aperol is zo verweven met het Zuid-Europese terrasleven dat je bijna vergeet dat het ooit gewoon een bitter was, gemaakt in een stad die niet bekendstond om cocktails.

Het verhaal begint in Padua, en het is een verhaal van een bitter die lange tijd vooral lokaal bleef. Pas toen de spritz de zomer veroverde, groeide Aperol uit tot het gezicht van de Italiaanse aperitivo. Hier lees je hoe dat gebeurde, van de eerste jaren tot de campagne die het merk wereldwijd op de kaart zette.

Padua, het begin in 1919

Aperol werd in 1919 bedacht in Padua, een universiteitsstad in de regio Veneto. De broers Luigi en Silvio Barbieri stonden aan de basis van het recept. De bitter was bedoeld als aperitief, een drankje voor voor de maaltijd dat de eetlust moest opwekken.

Het recept draait om een mengsel van kruiden, wortels en schillen, waaronder rabarber, gentiaan en bittere sinaasappel. Het resultaat is een lichte bitter met een fruitige, licht kruidige smaak en een opvallende oranje kleur. Juist die kleur zou later een grote rol spelen in de marketing.

Decennia in de regio

In de eerste decennia bleef Aperol vooral een bitter van de Veneto en omliggende streken. Het werd gedronken met soda of wijn, zoals dat in Noord-Italië vaker gebeurde. De spritz had er al een lange traditie, een glas wijn verlengd met spuitwater, en het ontstaan daarvan wordt vaak teruggebracht tot de tijd van het Habsburgse bewind.

Buiten Italië was Aperol nauwelijks bekend. Liefhebbers van Italiaanse aperitieven kenden het, maar de gemiddelde barbezoeker zag het zelden op de kaart. Die rustige periode was misschien wel het belangrijkste ingrediënt voor de herintroductie die later kwam.

De spritz-campagne die alles veranderde

Begin deze eeuw kwam Aperol in handen van de Campari-groep, die er een internationaal merk van maakte. De keuze voor de spritz als hoofdrol was slim. Een lichte, sprankelende drank met prosecco, soda en een schijfje sinaasappel past perfect bij een zonnig terras, en het recept is eenvoudig te maken en te herhalen.

Via reclame, sponsoring en een groeiend aantal terrassen in Italië en daarbuiten werd de spritz het standaardglas van de zomer. Wie in een bar om iets fris vroeg, kreeg al snel de vraag of het een spritz mocht worden. Zo groeide het recept uit tot een van de bekendste zomerdrankjes van Europa.

Kritiek en controverse

Niet iedereen is blij met die populariteit. Critici vinden de spritz te zoet en te eenzijdig, en menen dat de marketing de bitter van zijn karakter heeft beroofd. Bartenders die liever met complexere bitters werken, zien de spritz soms als een ingang die het zicht op andere aperitieven verduistert.

Ook het succes zelf wordt bekritiseerd. Omdat zoveel bars dezelfde drank serveren, is de spritz op veel plekken uniform geworden. Voor wie het merk goed kent, is dat een spanning: Aperol is vooral bekend om één glas, terwijl de bitter zelf meer te bieden heeft.

Wat Aperol vandaag is

Vandaag is Aperol een vast onderdeel van de zomercultuur, herkenbaar aan het oranje etiket en de vaste plek op terrassen en in de bar. De bitter blijft bekend om zijn kleur en zijn bitterzoete smaak, en vooral om de spritz. Meer over de bitter zelf lees je in Wat is Aperol precies?.

Voor Nederlandse drinkers is Aperol vooral een zomerdrankje geworden. Het verhaal van Aperol is daarom minder een verhaal van één cocktail en meer van een bitter die dankzij een slimme campagne een hele zomer mee kreeg.

Zo drink je het

De klassieke manier is een spritz met prosecco, Aperol en een scheutje spuitwater, geserveerd met ijs en een schijfje sinaasappel. Wie geen alcohol wil, kan kiezen voor de Alcoholvrije Aperol Spritz, die dezelfde oranje kleur en frisse bitterzoete smaak biedt. Wil je iets anders proberen, dan is de Hugo een frisse keuze op basis van prosecco en vlierbloesem. Begin anders gewoon bij het recept voor de Aperol Spritz.